Inleiding

In 2015 waren mijn vrouw en ik eigenaar van Matras Advies Nederland. Een assembleer bedrijf van hoge kwaliteit matrassen. Het bedrijf stond op naam van mijn vrouw en ik runde het. Wij verkeerden in zwaar weer en dat hadden we te danken aan het faillissement van diverse toeleveranciers en leveranciers die vaak verkeerde producten leverden. 

Keer op keer op moesten wij de klanten teleurstellen met vertragingen. 

Vooral toen we erachter kamen dat onze laatste leverancier vuile en beschadigde matrassen aan onze klanten leverde.

Met deze leverancier hadden wij een afspraak dat hij het assembleren van matrassen van ons over zou nemen en ook het afleveren ervan bij de klanten. Hij hield zich daarna aan geen enkele afspraak.

We hadden geen andere keus om nieuwe leveranciers te vinden.

Mevrouw Groeneveld

Mevrouw Groeneveld bestelde een matras bij mijn bedrijf en kreeg ook te maken met een langere levertijd. De oorzaak lag bij leveranciers die failliet gingen of producten van onvoldoende kwaliteit leverden. Ik lever geen inferieure producten en stapte daarom over op betrouwbare fabrikanten.

Keuzes voor klanten was altijd

• Wachten op levering van een kwaliteitsproduct
• Volledige terugbetaling

Nog voor Kassa zich meldde hadden 320 klanten hun aankoopbedrag teruggekregen.

Oorspronkelijk afspraken met de klanten

Met de overige klanten, waaronder mevrouw Groeneveld, waren leverafspraken gemaakt voor de periode 15 maart – 15 april 2015. Zij annuleerde uiteindelijk haar bestelling; onze betaalafspraak is door haar op 4 maart 2015 schriftelijk bevestigd (klik hier)

Omdat in het weekend destijds geen banktransacties plaatsvonden, heb ik vooraf gemeld dat het bedrag uiterlijk maandag 9 maart 2015 zou worden bijgeschreven. Toch ontving ik op 7 maart 2015 —twee dagen vóór de afgesproken termijn een onaangename reactie (Klik hier). Ze hield zichzelf dus niet aan de afspraak en Ik stelde de betaling uit. Ik was boos maar en wilde haar eerst spreken. Ik kon haar nergens bereiken en wat later bleek dat Kassa Belbus haar een contactverbod met mij had opgelegd.

Op 16 maart 2015 ontving ik een telefoontje van Kassa Belbus dat zij voornemens waren om ons op 20 maart 2015 te bezoeken. In de hoop om verdere schade te voorkomen besloot ik om mevrouw Groeneveld te betalen op 17 maart te betalen. 3 dagen voor het bezoek van Kassa en ver voor de uitzending van 11 april 2015.

Via whats app bedankte mevrouw Groeneveld en uit hetzelfde app gesprek bleek ook dat zij niet meer mee wilde werken aan de uitzending maar werd gedwongen door Kassa Belbus. Klik hier voor de whats app communicatie.

Het CBW‑keurmerk

In de uitzending werd gesuggereerd dat ik een vals CBW‑keurmerk gebruikte. Dat is onjuist. Ik was officieel aangesloten bij de Centrale Branchevereniging Wonen (CBW) op het moment dat mevrouw Groeneveld haar bestelling bij mij plaatste.

Hieronder ziet u zowel de in- en uitschrijving bij het CBW. Belangrijk om te weten: INretail maakt deel uit van de CBW‑organisatie. Ook toont het aan dat mevrouw Groeneveld  haar bestelling heeft geplaatst toen wij nog lid waren bij het CBW.

“De data in de documenten maken tevens duidelijk dat het lidmaatschap correct is verlopen en conform de regels is beëindigd.”

• CBW-inschrijving
• CBW-uitschrijving
• Besteldatum mevrouw Groeneveld

Aangiften en de uitzending van Kassa

Volgens haar eigen verklaring deed mevrouw Groeneveld aangifte bij de politie en schakelde zij Kassa Belbus in op 7 maart 2015 – nog vóór de afgesproken betaaldatum. De uitzending vond echter pas plaats op 11 april 2015.

Uit officiële documentatie blijkt dat er tot en met 11 april 2015 géén aangifte tegen mij was gedaan, ook niet door mevrouw Groeneveld. Slechts één aangifte dateert van 18 maart 2015, ruim na de eerste contacten met Kassa Belbus.

Het was bovendien Kassa Belbus zelf die mij op 16 maart 2015 benaderde voor een interview afspraak.

Uit zorg voor openheid heb ik toen mijn klanten geïnformeerd dat er mogelijk opnieuw vertragingen zouden ontstaan. Dat sommige klanten daar boos over werden waaronder de actie op 18 maart 2015 is begrijpelijk, maar het rechtvaardigt geen suggestieve en feitelijk onjuiste beeldvorming.

Verklaring van de politie

Om duidelijkheid te krijgen, heb ik meerdere keren contact gezocht met de politie om bevestiging te vragen van de data van de vermeende aangiften. Vanwege de AVG-wetgeving werd die informatie aanvankelijk niet verstrekt. Uiteindelijk heb ik via de Privacydesk van het hoofdbureau van politie in Den Haag wel inzage gekregen in een formele verklaring die u hieronder kunt downloaden.

De juridische nasleep

Na de uitzending van 11 april 2015 volgden alsnog diverse aangiften. In een uitspraak van de kantonrechter uit 2018 werd gesteld dat er “meerdere aangiften” tegen mij waren. De rechter ging daarbij echter volledig voorbij aan het feit dat deze aangiften pas ná en door de uitzending werden gedaan — als direct gevolg van de onjuiste berichtgeving van Kassa.

Deze gang van zaken voelt als volgt:

“Uw huis is in brand gestoken. U sleept de brandstichter voor de rechter. De rechter zegt vervolgens:

‘Ik vind het geen onrechtmatige daad en veroordeel u tot het betalen van de benzine die is gebruikt om uw huis aan te steken.’”

De juridische nasleep

In het uitgezonden fragment werd de kijker misleid. Er werd een scène getoond waarin een vrouw op 7 maart 2015 aangifte tegen mij zou hebben gedaan, begeleid door de voice-over: “Ze doet zelfs aangifte bij de politie, maar ook dat hielp niet.”

De werkelijkheid is anders. Op dat moment bestond er geen aangifte, en ik beschikte nog steeds over een geldig CBW-keurmerk. Bovendien had ik mevrouw Groeneveld op 17 maart 2015 gewoon terugbetaald. Dat was 3 dagen voor het interview en ver voor de uitzending op 11 april 2015.

Zij schreef zelf later dat zij de aangifte had ingetrokken en Kassa Belbus daarvan op de hoogte had gesteld. Toch kreeg ik van Kassa te horen dat dit niet het geval was en dat de uitzending gewoon doorging.

Zie hieronder hoe de kijker overtuigd werd met deze online aangifte die nooit is gedaan: